Dat is het Cor Mol Gorilla Syndroom

Written by Vilan van de Loo on .

"Via via hoor ik dat heel veel vechters een rechtszaak hebben aangespannen tegen de UFC in Amerika. Het internet staat er bol van. En dat terwijl ze hun honderdste verjaardag zo feestelijk wilde vieren. Ik voel geen medelijden. Wel leedvermaak. Want kijk, dat de UFC een booming organisatie is geworden, prima. Ze zijn alleen vergeten waar ze vandaan kwamen. Dat is minder leuk. Bij het verjaardagsfeestje nodigen ze de mensen van het eerste uur niet uit, die meegeholpen hebben het op te bouwen. Zo komt boontje om zijn loontje. Eerlijk duurt dan toch het langst."

"Na Japan zijn we in Frankrijk geweest. Eerst iets over Osaka (Japan), waar we deelnamen aan een toernooi van de WKO. Wat een kansloze organisatie is dat. Daar worden mensen die niks of weinig voor hun sport hebben gedaan bevorderd tot scheidsrechter of jurylid. Ze trekken een clownspak aan zodat iedereen goed kan zien wie en wat ze zijn. En ze gaan er helemaal in op. Een pasje naar rechts. Dan naar links. Op een schouder spelden ze een bloemetje vast. Ze zien niet meer wat ze eigenlijk moeten doen. Daar hebben we in Den Haag een oplossing voor gevonden."

"Van de week heb ik met meneer Mol uit Delft de scheidsrechterscursus doorgenomen. Dat was als voorbereiding op de wedstrijden in Polen, waar we alle neuzen dezelfde kant op wilde zetten. Het ouderwetse verhaal.

Cor Mol vertelde me over dat filmpje waarin mensen balletjes moeten tellen. Dat doen ze. Tijdens het tellen loopt er een gorilla door de zaal. Niemand zegt er wat van. Na afloop wordt er gevraagd: hoeveel balletjes heb je geteld? Nou, zoveel en zoveel. Dan vragen ze: en heb je die grote aap gezien? Niemand. Mensen keken alleen naar hun ene kleine taakje, en verder waren ze blind. Dat noemen we voortaan het Cor Mol Gorilla Syndroom.

Dat syndroom is internationaal. In Osaka waren alle ogen van de scheidsrechters en juryleden gericht op Ernesto Hoost en Peter Aerts en de rest van het toernooi zagen ze niet."

"In Frankrijk waren we voor wedstrijden. Iedereen vocht twee, drie minuten. Wij één minuut en nog wat. Ik heb er filmpjes van en dan kun je zien dat wij meteen gediskwalificeerd werden. Normaal zitten er waarschuwingen tussen. Maar zij zien alleen dat iemand uit Nederland een foute handeling verricht en meteen is er diskwalificatie. Het was in Normandië, dus je zou zeggen, daar weten ze iets van vechten. Maar het blijven Fransen.

Zulke dingen maken we overal mee. Mensen die het gevoel krijgen dat ze iets of iemand zijn, en daardoor niet meer zien waar het werkelijk om gaat. Een spelletje leiden. Beslissingen nemen. Die mensen gaan we heropvoeden. Daarvoor hebben we dus Mol aangenomen, om de verstandelijk minder bedeelden wat bij te brengen. Dat ze er zijn, is een goede zaak. Ik ben er blij mee. Maar ze moeten wel de goede beslissingen nemen als scheidsrechter of jurylid."

"Polen was weer Oostblok-goed, net als het winterkamp in Hongarije. Daar kan het allemaal nog. In Polen hebben we voor het eerst shidokan karate geven, wat Rob Pepels met Ashigaru doet. Vroeger op de K1 was het drie rondjes karate en twee rondjes kickboksen, wij hebben dat aangepast met twee karate en dan een rondje kickboksen. Dat liep goed. We hebben er ook Kung Fu mensen ontmoet, een stel Vietnamezen die in Polen woonden en de Japan Kiku Kung Fu hadden opgericht. Een leuke groep, ze hebben zich nu aangesloten bij de internationalbudokai (IBK).

"En dan is Kamakura-MMA in Letland geopend, na een aanloop van twee jaar. Een mooie opening was het, de televisie was erbij, Sem Schilt ook. Het filmpje staat op onze website. Ze doen daar MMA, omdat Edmund Kirsis daarin een achtergrond heeft. Nu de dojo open is, gaan we het uitbouwen. 

Er komt een karateman bij, en iemand voor BJJ. Goede scheidsrechters, natuurlijk. En in de toekomst willen we er ook wedstrijden. De sponsor van Kirsis is de eigenaar van en groot ijshockey stadion. We hebben al een mooie Skybox voor Kamakura in dit stadion."